 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
About Fotowillem • Guestbook • Links • |
Fotowillem's Weblog
[Previous entry: "De jaren vliegen voorbij."] [weblog: main index] [Next entry: "Portret van een zakenvrouw"] 06-01-2006 entry: "Familie v/d Pol"
2006 is al weer een paar dagen oud en alles begint zijn normale gang weer te vertonen, bij mij nog niet want ik kom heel langzaam op gang en zit zo nu en dan te peinzen wat er dit jaar weer op de fotoplank zal komen te staan. Films zijn besteld dat is in ieder geval al iets;-) Camera’s gecheckt en de zachte klik van mijn Mamiya 6 klonk weer als muziek in mijn oren. De spiegelklap van de oude M645 klonk als van voor de oorlog maar die zal het dit jaar toch moeten doen voor Willem want met dat 6x4.5 wil ik ook wat gaan experimenteren. Mijn fotovrienden gaan in februari een week naar Cuba, komt dus wat het fotocollectief betreft voldoende werk op de plank dit jaar, ben erg benieuwd wat ze daar maken. Zelf zal ik dit jaar wat in de grote steden maar ook om het huis vertoeven om aan nieuw fotowerk te komen, enfin we hebben de tijd in december maken we de balans weer op ik hoop dan mijn voorraad van zo’n dikke 40 rolfilms er doorheen is;-) Voor nu maar wat uit de oude doos, een van mijn fijnste platen(fam v/d Pol) die natuurlijk ook in mijn boek “Beautiful People” staat. Dik 30 mensen hebben het met kerst als cadeautje onder de boom gevonden ;-) als je daarbij bent wens ik je er veel plezier mee. Willem. Het verhaal achter de foto van de familie v/d Pol. Elk huis(je) heeft zijn kruis(je). Ik kwam Ans eens op straat tegen, ze staat rechts op de foto. Zij duwde een karretje met haar moeder daarin en 's middags deed ze hetzelfde maar dan was haar vader aan de beurt. Op mijn vraag om een keer langs te mogen komen om een foto te maken kreeg ik als antwoord dat de koffie klaar stond. Toen ik daar was hoorde ik dat er weinig mensen meer op bezoek kwamen. Ze leefden wat geďsoleerd in een onbewoonbaar verklaarde kleine woning, in de woonkamer stonden twee bedden voor haar zieke ouders, er was amper ruimte voor drie personen. Het gezin had betere tijden gekend, zo bleek uit de foto aan de muur achter hen. Tegenwoordig was het een trieste bedoeling, zelfs de hond schikte zich in zijn lot. Na enige verhalen te hebben aangehoord werd het tijd om te fotograferen. Pa werd uit zijn stoel gehesen en snel moest de foto worden gemaakt want hij kon maar even staan. Achteraf besefte ik dat Ans zich dag na dag volkomen wegcijfert om haar ouders de nodige zorg te geven. Die gedachte bleef door mijn hoofd spelen toen ik naar huis ging. Hoe anders gaat het toch in deze tijd waarin materiële zaken belangrijker lijken te zijn dan de liefdevolle zorg voor de medemens? FW.
Replies: 7 comments
Om kort te zijn: de foto vertelt exact het verhaal wat jij beschrijft.Kortom het is niet een "beeld" maar een "film".
Ik had toevallig gisteren jouw boek nog eens uit de kast gehaald, deze foto springt er (naast natuurlijk enkele andere :-) uit!! Ook een mooi verhaal bij de foto!!
Een hele boeiende foto, in het fotoboek nog mooier dan hier op je weblog ;o), maar dat is natuurlijk het voordeel dat diegene die je boek bezitten hebben.
Het fragiele en kwetsbare leven van deze mensen, knalt de foto uit en het iele hondje welke de houding van deze mensen heeft aangenomen versterkt dit beeld. Soms is een onderschrift nodig, soms niet en zeker niet in dit geval. De foto leest als vanzelf. Klasse!
Heb weer met plezier naar je knappe foto's gekeken: het is elke keer weer een hele belevenis.
Veel succes met (ook) de Mamiya M645. Ondanks het digitale tijdperk heb ik vorig jaar (weer opnieuw) een M645 gekocht.
Graag meer verhalen over de achtergronden van je foto's. Camera en films vind ik zelf wat minder interessant.
|
