|
Foto:© WW Gewoon een klassiek portret, of is het eigenlijk niet zo gewoon? ik heb dit portret gemaakt omdat ik vind dat deze persoon een karakteristieke uitstraling heeft, zag hem in kleur maar mijn brein zette het gelijk om in zwart-wit. Een inmiddels jarenlange gewoonte van mij wat de nodige prachtige platen heeft opgeleverd, gelukkig “denk ik niet zwart-wit” dat komt de geest niet ten goede, al zijn het door de ernstige ziekte van mijn vrouw toch wel zwart-witte tijden waarin we als gezin verkeren. Rust is het ook dat deze persoon uitstraalt, soms kan ik mensen met een karaktervol en rustig uiterlijk zo in een zwart-wit film plaatsen, zo’n echte topper van vroeger, wellicht een tik van mij maar dat soort van denken en zwijmelen over al die prachtig uitgelichte beelden in die toppers van toen, leveren mij inspiratie op om o.a. de (tijdloze toppers) op fotogebied van nu in het heden te maken. Dat geeft dan toch wat kleur in mijn (ons ) leven, niet alleen mijn passie maar ook andere fijne dingen zoals de liefde van onze kinderen en vooral de kleinkinderen maar ook de vele hartverwarmde reacties van andere mensen( vrienden- kennissen) en de vele kaarten en bloemen die mijn vrouw mag ontvangen geven in zwart-witte tijden de nodige kleur. Gelijk met het bekijken van dit portret, geprint op het fijne “Baryta”(barietpapier) dacht ik even terug aan de fotoportretten voor het zwarte doek in mijn boek, die hebben dat zelfde tijdloze in zich dus ben ik blij dat ik er weer een aan de verzameling mag toevoegen. Over de verzameling gesproken, na “Beautiful People” in 2003 zijn er ondanks mijn fysieke problemen en beperkingen toch veel nieuwe beelden ontstaan, mede door de hulp van mijn fotovrienden die mij met regelmaat meeslepen om een paar uurtjes te fotograferen. Er zit veel kwaliteit tussen volgens kenners maar dat weet ik eigenlijk zelf ook wel, door dit alles loop ik al geruime tijd met de gedachte rond om een tweede boek te gaan maken, momenteel ben ik hier en daar wat aan het polsen, advies aan het inwinnen hoe te handelen. Het is natuurlijk een gok die je neemt en maar de vraag of het succes van mijn eerste boek geëvenaard word, het zijn nu tijden dat ik thuis eigenlijk genoeg aan mijn hoofd heb en het heeft zeker geen prioriteit maar toch kriebelt het door al die zorgen heen een paar honderd moet voor de liefhebbers van mijn beelden en de fotografie in het algemeen toch kunnen? Willem Foto bij “de week van contrasten” al gezien
|
