Ordinary people

Woensdag 28 November 2007 23:55

Foto:FW

Kreeg deze week inzage in de tekst van het interview dat van mij is afgenomen door fotograaf en schrijver Huibert van der Meer, ben erg onder de indruk van wat het is geworden , volgens mijn vrouw heeft die me precies inbeeld gebracht zoals ik ben. Eerstdaags word het interview geplaatst op F.A.P laat het je weten wanneer. Aankomende maand word het erg spannend, mijn vrouw moet een zware operatie ondergaan maar we staan ook nog op het punt van weer opa en oma worden. Nu hoef ik daar zelf niets aan te doen maar het is toch altijd weer spannend voor een ouder in de hoop dat het allemaal wel goed gaat en er een gezond kind op de wereld komt. Het leven is een pijp kaneel en een ieder krijgt zijn deel is een gezegde, je hoopt allemaal samen oud te worden en de nodige stormen te doorstaan, rijkdom en bezit, allemaal prachtig, mooi mee genomen een paar centen maar doe gewoon dan doe je al gek genoeg. Dat gewone, totaal zonder franje zag ik ook in dit echtpaar, de jurk, stropdas, het kleine tuintje en de lampjes van Blokker. Ze zijn erg gelukkig samen vertelde ze, al heel veel jaar. Wat een rijkdom, kan dus toch zo lopen, daar houd ik mij dan maar aan vast.

Willem.

comment this entry!

“Er zijn”

Vrijdag 23 November 2007 23:02

FOto:FW

Zal voorlopig even weinig aan mijn weblog doen, al mijn energie zal opgaan aan het “Er zijn” voor mijn vrouw Margareth die voor de tweede keer in een jaar tijd weer een pittige chemokuur moet ondergaan na eerst een zware tweede buikoperatie te moeten doorstaan die op korte termijn al in December zal plaats vinden. Kanker is een sluipmoordenaar, als je het voor je kiezen krijgt en je denkt de strijd te hebben gewonnen, laat het zien wie werkelijk de baas is. We moeten al het goeds er maar van hopen en positief blijven denken, net als de eerste keer want er is nog hoop volgens de oncoloog. December 2006 kregen we het zelfde bericht zo net voor de feestdagen, nu dus weer, het mag gewoon niet goed gaan.

Plaats dit keer weer een portret voor het zwarte doek, moet toch kunnen volgens mij, zelf denk ik deze foto zeker aan mijn portfolio toe te voegen. Volgend jaar bij leven en welzijn zal ik gaan exposeren, het is wel heel lang geleden dat ik ergens mijn foto’s heb op gehangen, behalve dan in Naarden tijdens het fotofestival dat om de twee jaar plaats vind. Enfin het zal een terugblik worden op mijn werk van de laatste tig jaren, dat het mooi word beloof ik jullie, het zal in de zomer van 2008 plaats vinden ik geef ruim van te voren aan waar het zal zijn, kom er dus op terug.

Als je wat over dit portret kwijt wil, geef gerust je commentaar.

Willem

4 comments

Ordinary people 2

Woensdag 14 November 2007 23:38

Foto:FW

Ik probeer iedere week mijn weblog verder op te bouwen met een nieuw item, deze week zelfs twee keer, waarom? Omdat ik er zin in heb ;-) bijna mijn gehele oeuvre staat nu op mijn site en een gedeelte is zelfs als boek gebundeld door een uitgever, overigens nog steeds verkrijgbaar al word de stapel zienderogen dunner. Fotografie blijft iets eigens van de fotograaf, hij of zij plaatst wanneer dat lukt na een periode van groei een eigen duimmerk op het werk, dat werk word herkenbaar voor anderen en in veel gevallen plaatst men de naam van de fotograaf in no time onder zijn of haar werk. Dat is een verdienste van de fotograaf die het graag koestert maar het word natuurlijk ook moeilijker om op de bovenste sport van de ladder te blijven staan als men zich daar als fotograaf eenmaal een plaatst heeft verworven, ik heb veel boeken in de kast van wereld beroemde fotografen waar je ziet dat in meerdere uitgaven van een zelfde fotograaf,foto’s elkaar soms overlappen. In een boek van dik 100 foto’s zijn er altijd een aantal bij die je erg boeien maar vaak ook foto’s die je ten opzichte van de rest “zelf “ toch wat minder vind, dat woordje “zelf” is erg belangrijk want dat wat je zelf vind dat hoeft voor een ander niet zo te zijn.

Fotografie bekijken blijft altijd een subjectief gebeuren, de boog kan niet altijd gespannen staan, ook niet bij een fotograaf, amateur of van wereldklasse dat maakt daar geen verschil in, ik vind dat men dan ook voorzichtig moet zijn met uitspraken van “ dat men over de top is ” of dat de fotograaf minder presteert dan voorheen. Je zou kunnen kijken naar periodes van over een of twee jaar van een fotograaf en niet naar de laatste twee of drie foto‘s, kijk ik dan naar mijn eigen werk en luister ik naar het klankbord van mijn fotocollectief en vrienden, de vele reacties via het fijne E-Mail van fotoliefhebbers en de toenemende vraag naar mijn werk door verzamelaars en salons, dan mag ik zeer tevreden zijn. Nogmaals het blijft allemaal heel subjectief, mensen foto’s zijn soms te gewoon en simpel in de ogen van velen, maar ik denk ook vaak te moeilijk voor de beschouwer om tot de essentie van het beeld door te dringen, je hebt dat in je of je hebt het niet. Het is iets wat men zich eigen moet maken, een leerproces m.i. Kwestie van zelf gaan fotograferen, meevoelen met wat de fotograaf aan eigen gevoel in beeld brengt, dat beeld wat je zelf ook zo graag zou willen maken, ik wens je succes en heb je vragen, mijn E-Mail adres staat op mijn weblog.

Willem

Lees hier het verhaal achter de foto

De link naar een Sinterklaas of kerstgeschenk.

Visit my Archives /Hier al eens in gedoken

3 comments

De beurs en Hetty.

Maandag 12 November 2007 00:31

Foto:FW

Zaterdag met een fotovriend naar de fotobeurs in Den Ham bij “foto Konijnenberg” geweest, niet met de bedoeling om wat te kopen maar om zo weer eens even langs de bekende merken te lopen en al het nieuw in ons op te nemen en wellicht even wat camera’s vast te houden. Moet zeggen een perfecte organisatie, achter de winkel een knots van een tent, parkeren geen probleem en eenmaal binnen werd je hartelijk ontvangen. Koffie gratis en drie consumptiemunten bij de catering ( die echt niet mis was ) in te leveren tegen gratis broodjes, soep en zelfs maaltijden. Alles zeer sfeervol ingericht, je liep voor je gevoel echt op een beurs maar dan in het klein;-) Bij de bekende merken wat camera’s vast gehouden, informatie over het e.e.a meegenomen, bij Epson ons uitvoerig over de 3800 printer laten voorlichten en ook nog een tijdje een prof die modellen wek deed op een groot podium gevolgd waar op een groot scherm natuurlijk in photoshop aan de foto werd gewerkt, erg interessant allemaal dus.

In de winkel zelf was het een drukte van belang, mijn ogen bleven maar openstaan van verbazing, dozen met digitale body’s, lenzen en ander assessors gingen als warme broodjes tegen flinke bedragen over de toonbank. Het leek wel of iedereen die dag digitaal ging fotograferen, wat overigens voor de fotografie alleen maar goed is,wie weet wat er voor sterfotografen komen bovendrijven. Zelf toch ook maar even in de rij gestaan bij de kassa om een mooie Domke fototas en zo’n opvouwbaar reflectie schermpje af te rekenen, geen wit piepschuim plaatje meer nodig dus om de boel op te helderen en een nieuwe behuizing voor mijn Mamiya 6 dus;-)

Wat de foto betreft, een portret van “Hetty “, Hetty kan voor mij zo uit de tijd en de serie van “Toen was geluk nog heel gewoon stappen “. Toen ik haar vroeg zei ze, dat is zeker om mijn schort, ook wel een beetje dus, daar had ze gelijk in maar dat is een klein detail van het geheel, haar gemoedelijke uitstraling, de onbevangenheid en geenszins een spoor van franje maakte dit alles voor mij het waard om haar te portretteren. Als ik eerlijk tegenover mij zelf mag zijn ben ik hier ook in geslaagd, enfin je mag daar natuurlijk een andere mening over hebben , het blijft tenslotte allemaal subjectief.

Willem

2 comments

Portret van een Duivenmelker

Donderdag 8 November 2007 12:59

Foto:FW

Blijft toch een tof gebeuren zo’n weblog bijhouden, doe het nog steeds met veel plezier ;-) Al is het toch weer even geleden dat ik nieuwe platen heb geschoten en zal er nu het jaar bijna op zijn einde loopt ook niet veel van komen buitenshuis met het slechte weer zoals vandaag en de komende donkere dagen voor Sint-Nicolaas en kerst. Gelukkig heb ik nog het e.e.a . liggen in mijn (oude ) negatievendoos waar ik best mee naar buiten kan komen, deze plaat van een duivenmelker is er weer zo een die ik kan plaatsen in de serie “portretten voor het zwarte doek” moest ook even terug denken waarom ik deze niet heb afgedrukt in het verkleden, zal wel een reden voor zijn geweest zoals met meer foto’s die ik tegenkom tussen de negatieven. Moet toegeven de productie was toen die tijd zeer hoog en mijn archief heeft tot op de dag van vandaag toch een beetje weg van de winkel van “malle Pietje “uit de serie Zwiebertje, niet echt geordend dus, al werk ik er wel aan. Wellicht fotografen eigen ? Wat ik weet is dat het meer voorkomt ook bij fotografen van naam, ik heb dat wel eens in documentaires gezien. Tegenwoordig met het digitale foto gebeuren heeft iedereen zijn zaakjes wel op orde denk ik, het is toch betrekkelijk eenvoudig, mapje maken en opslaan de boel;-) Wat dat betreft leven we toch als fotograaf in een fantastische tijd met al die mooie spullen, je moet er alleen mee om weten te gaan en dat ontbreekt er wel eens aan bij sommigen;-) Met zo’n luxe machine maak je geen betere foto’s of mooiere maar je hebt wel iets in je handen waar je veel voorkomende fototechnische problemen met een druk op de knop kan oplossen. Enfin die knoppen zitten niet op mijn Mamiya en Rolleiflex, die draai ik in mijn hoofd om, daar moet de basis zitten;-)

Willem

De link naar een sieraad in je boekenkast.

Visit my Archives /Hier al eens in gedoken

3 comments

Ordinary people 1

Zaterdag 3 November 2007 13:26

Foto":FW

Deze week ben ik zelf geportretteerd door een fotograaf en schrijver die een artikel (interview) over mijn persoon en mijn fotografie maakt, tegen het eind van dit jaar zal het op het fijne WWW worden gepubliceerd. Ik geef tegen die tijd wel een seintje waar het interview te vinden is;-) Eigenlijk voelde het een beetje vreemd aan om als fotograaf zelf geportretteerd te worden, kreeg een beetje de gedachten van dat moeten de mensen die ik zelf portretteer wellicht ook voelen, maar ik was al snel eigen met de fotograaf en zo liep alles verder van een leiendakje. Precies de manier waarop ik zelf ook werk, de mensen eigen met je laten worden, zo bouw je snel vertrouwen op en kom je tot platen zonder opsmuk en franje waarbij de mensen zich zelf blijven. Dat is de kunst en daar draait het om binnen mijn fotografie, of mij dat gelukt is bij de bovenstaande foto? Ik ben zo brutaal om te zeggen van wel maar als je een andere mening hebt mag je die hier gerust ventileren.

FW.

De link naar een sieraad in je boekenkast.

Visit my Archives /Hier al eens in gedoken

3 comments