|
Foto:FW Het jaar is bijna voorbij, fotografisch heb ik er ondanks alle spanningen rondom de ziekte van mijn vrouw en mijn eigen beperkingen toch nog wat van kunnen maken. Ik ben zegge en schrijven niet meer dan vier keer weggeweest met mijn fotomaten en heb daar toch acht sterke beelden uit gehaald, ben het dus nog niet verleerd;-) Natuurlijk alles op film geschoten met de fijne Mamiya maar digitaal begin ik me nu toch ook een beetje te roeren en neem de Sony DSC R1 met zijn schitterende objectief steeds meer in mijn handen. Enfin het is wel fijn als je meteen het resultaat kan zien, dat ben ik natuurlijk helemaal niet gewend, maar aan de andere kant weet ik dat wat ik op negatief schiet goed belicht is dus daar maak ik mij nooit geen zorgen om. Maar het gemak van zo’n digitaal is zo verrekte aantrekkelijk en ook de mogelijkheden die zo’n camera allemaal bied, als purist verkeer ik momenteel een beetje in niemandsland en krijg een gevoel van welke kant moet ik nu op. Komt bij iedereen wel eens voor wat onzekerheid in zijn of haar leven, dan praten we hier ook nog eens over een luxeprobleem, kom er wel uit op den duur, eerst alles thuis maar eens op de rit wat de gezondheid betreft. Ik heb dus zitten spitten tussen de negatieven van dit jaar, was moeilijk om een beslissing te nemen welke ik van de acht op mijn weblog zou plaatsen als afsluiter van dit jaar, acht stuks lijkt heel weinig maar maak ze maar eens want ik ga meestal uit van tien beelden per jaar uit een hele reeks die goed zijn om het daglicht te aanschouwen. Ik heb gekozen voor deze mensen foto omdat ik het prachtige mensen vind die geheel zich zelf zijn en kleren dragen waarin ze zich zelf prettig voelen. De vraag om ze te mogen portretteren werd meteen met ja beantwoord, ze gaven net als de mensen in alle andere foto’s die ik maak zich volledig over aan de fotograaf. Dat is de kunst van het zien en het kunnen contact maken met mensen ook al zijn ze totaal vreemd voor mij, ik ben dankbaar dat deze gave mij is gegeven. Wat een geweldig ding zo’n camera en wat een passie kan het voor je worden dat fotograferen.Ik wens jullie allen een gelukkig en vooral gezond 2008, wat de fotografie betreft natuurlijk heel veel mooi licht ;-) Op het interview “Het interview op F.A.P Willem Wernsen“ heb ik erg veel leuke en vaak ook warme reacties gekregen ik wil al die mensen bij deze hartelijk danken. Wil ook nog even vermelden dat we op 20 december j.l. ons tweede kleinkind is geboren, een jongen "Mike -Silvester" een groot lichtpunt dus voor ons als grootouders. Opa zal zeker de kleine het fotograferen bij brengen, als hij er interesse voor heeft over een aantal jaren maar wellicht mijn kleindochter ook. Ik heb voor beiden een gesigneerd exemplaar van mijn boek "Beautiful People" klaar liggen met daar in een persoonlijke boodschap aan ze. Zou mooi zijn als er een in mijn fotografie voetsporen zou treden, zal dan wel digitaal zijn;-))) Willem Een E-Mail uit het buitenland;-) Now, in present day, I find myself uncovering new influences, worldwide. One such photographer I’d like to note is Willem Wernsen. Willem’s images captivate me. His images encompass all that I love about photography.The book he published, “Beautiful People” is a must for anyone who admires portrait and street photography. I continue to push myself when out & about, looking for new subjects to meet and photograph, to reach Willem’s level of excellence. For me it’s critical to have influences such as Willem, as well the masters of the past, to drive me forward, constantly improving and portraying my subjects with compassion and absolute objectivity.
|
